Gunther Strobbe, 13, woont samen met zijn vader Celle en drie ooms (Breejen, Koen en Lowie) bij zijn grootmoeder. De Strobbes zijn, na een reeks mislukte huwelijken, terug ingetrokken bij hun hoogbejaarde moeder. Het mannengezin leeft er in het smerigste huis van het onooglijke Reetveerdegem onder het motto "God schiep de dag en wij feesten er ons vrolijk doorheen". Elke avond gaat Gunther met zijn vader en ooms naar de lokale kroeg. De komst van tante Rosie en haar dochter Sylvie is een welkome afwisseling in de sleur van zijn uitzichtloze bestaan. Voor Gunther zijn Rosie en Sylvie het bewijs dat er leven bestaat buiten Reetveerdegem.

Documentairemaker Depardon begint zijn La vie moderne, over het dorp in het Centraal Massief waar hij opgroeide, met het landschap zelf; de smalle kronkelige landweggetjes tussen de afgelegen boerderijen, zo gefilmd dat de camera bijna lijkt te zweven. Prachtige, woest schone beelden zijn het, ondersteund door ruisende wind, laag zonlicht en cellomuziek. Dan interviewt hij de boeren, aan de keukentafel, waarbij hij het archaïsche interieur vangt in lang aangehouden vaste shots. Ze zijn oud en stug, maar nooit onvriendelijk of bot. La vie moderne toont hun vergeefse worsteling om een traditie te behouden, en de onherroepelijke intrede van verandering.

Nederlands gesproken.

Mama Moe is een leergierige koe. Er is altijd wel iets nieuws te leren. Hoe je in een boom klimt of hoe je moet fietsen, schommelen of een boomhut bouwen. Haar beste vriend is Kraai. Eigenlijk vindt Kraai het maar vreemd dat Mama Moe niet beseft dat ze een koe is. Ze zou in de wei moeten staan, gras eten en sloom voor zich uit staren. Dat probeert hij haar uit te leggen, maar ze weigert te luisteren. Hij heeft nog nooit zo'n koppige koe meegemaakt. Maar, toegegeven, het is ook erg leuk om met Mama Moe bevriend te zijn, want er is altijd wat te beleven.

Tussen poëet John Keats en zijn buurmeisje Fanny, een eigenzinnige mode-studente, ontstaat een geheime liefde. Wanneer haar moeder en zijn beste vriend hoogte krijgen van deze, in hun ogen, ongepaste relatie, hebben Fanny en John al een onuitwisbare invloed op elkaars bestaan gekregen. Als John ernstig ziek wordt, luidt dit helaas voor de jonge geliefden in plaats van een begin samen een voortijdige einde aan. Bright Star is geschreven en geregisseerd door Oscar-winnares Jane Campion (The Piano).

Jan Thomas is vrijgelaten uit de gevangenis waar hij acht jaar heeft gezeten voor kindermoord. Hoewel hij deze moord altijd heeft ontkent, ziet hij zijn vrijlating hij als een nieuwe kans om iets van zijn leven te maken. Hij is een getalenteerd orgelspeler en wordt aangenomen bij een kerk in Oslo. Door zijn talent en zachtaardig karakter, wordt hij al snel gewaardeerd door zijn omgeving. Zo weet hij ook de harten van de pastoor Anna en haar zoontje Jens te veroveren. Hoewel Jan zijn verleden geheim heeft weten te houden, komt de waarheid boven water wanneer op een dag lerares Agnes met haar klas de kerk komt bezoeken. Ze herkent de orgelspeler Jan als de man die veroordeeld was voor de moord op haar zoon. De nog altijd door verdriet achtervolgde moeder, kan niet accepteren dat Jan een nieuw leven heeft weten op te bouwen en raakt geobsedeerd door hem.

Daigo Kobayashi (Masahiro Motoki) is een getalenteerde cellist wiens orkest plotseling wordt ontbonden. Wegens geldgebrek besluit hij met zijn verloofde terug te keren naar zijn geboortedorp, waar hij door een typefout werk vind bij een uitvaart bedrijf. In Japan wordt er gewoonlijk neergekeken op uitvaartverzorgers, en zijn omgeving reageert dan ook weinig enthousiast op zijn nieuwe loopbaan. Desondanks raakt Daigo steeds meer bedreven in de officiële rituelen en steeds meer gesteld op zijn werk als portier tussen leven en dood.

Nederlands nagesynchroniseerd. Komedie

Drie broers met lange, zwarte baarden hebben niets anders te doen dan mensen beroven. Op een dag is hun enige buit een klein, brutaal meisje. Tiffany moet naar het weeshuis en dat wil ze absoluut niet. Ze gaat nog liever bij de rovers wonen. Tiffany brengt kleur in het leven van de broers en langzaam maar zeker sluiten zij haar in hun hart. Wanneer ze teruggaat naar het weeshuis, beginnen ze haar te missen.

De jonge vrouw Dicky moet kiezen tussen drie liefdes: die voor zwager Willy en zijn zoontje Timo die ze verzorgt sinds de dood van haar zus; die voor de jonge tentbouwer Tarek uit Tunesië die een seizoen langs komt waaien en die voor het circusleven en haar familie. Calimucho, een mix van cola en rode wijn, is een goedkoop drankje dat redelijk onopvallend gedronken kan worden. Precies dat wat weduwnaar Willy nodig heeft om het verleden op afstand te houden. Regisseur Eugenie Jansen volgde Circus Harlekino tijdens de zomertournee en alle personages in haar film worden gespeeld door echte circusartiesten. Tijdens het Nederlands Film Festival in 2008 werd 'Calimucho' bekroond met de Prijs van de Nederlandse Filmkritiek.